Parade Paard performance

Aanstaande zondag 27 augustus om 12 uur is de jaarlijkse picknick op het Abdijplein in Middelburg, het festivalhart van het Zeeland Nazomer Festival. Daar zal ik samen met Rosa Schützendorf als het paard van Sinterklaas parade maken voor de beeldende theater voorstelling die ik dit najaar zal maken bij Zeelandia in de Sint Nicolaaskerk in Brouwershaven. 

  

Hiroshima mon amour

Gister was de premiere van Hiroshima mon amour. Wat mij betreft een groot succes. Het viel me op dat het publiek zeer geconcentreerd luisterde, keek en heel lang na afloop nog bleef zitten, bijkomen van wat ze net ervaren hadden.

Het was heel warm, we misten de wolken wel een beetje die het landschap nog spectaculairder kunnen maken. Maar ook met de felle zon is het landschap zeer schoon, zoals ze hier in Antwerpen zouden zeggen. Het tegenlicht wat je met je ogen doet knijpen om goed te kunnen zien maakt het beeld van het uitgestrekte landschap soms bijna abstract. En laat de silhouetten van de actrices scherp aftekenen tegen het wad.

Het was een zeer fijne samenwerking met Zuidpool en ik ben heel blij met het resultaat. Gaat dat zien en ervaren!

hieronder een beeldverslag van het maakproces:

Zeeland Nazomer Festival 2017

Sinds 1 augustus woon ik voor een maand in Antwerpen om mee te werken aan de voorstelling ‘Hiroshima mon amour’, naar het filmscript geschreven door Marguerite Duras, door theater  Zuidpool. Dit gezelschap -gesitueerd in Antwerpen- maakt een zeer bijzondere locatie theater voorstelling op de oesterdam bij Tholen voor het Zeeland Nazomer Festival 2017. Ik ontwerp de kostuums en ben dus bezig met het beeldend element in deze voorstelling. We werken met het wad landschap wat zich uitstrekt voor de oesterdam bij laag water. Een enorme vlakte van verschillende kleuren grijs, licht en donker, beige, zandkleur, licht en donker, licht blauw, mosgroen op de dam, het zwart van de stenen van de dam, wit van de reflectie van de wolken in het laagje water wat nog op het wad staat… De uitgestrektheid van het landschap, met al die kleuren, die met ieder licht door verschillend weer, weer anders zijn. Een heerlijk werkproces waarin ik veel tijd mag doorbrengen met het kijken en mag nadenken over hoe je er voor zorgt dat iets in het landschap kan verdwijnen, of juist opvallen.

Tegelijkertijd ben ik bezig met de voorbereidingen voor mijn performance die in het festivalhart van het ZNF ’17 zal plaatsvinden op 27 augustus. Heel veel wil ik hier nog niet over kwijt, maar zoals het mij betaamt ben ik bezig met het maken van een masker-kostuum wat de hoofdrol zal spelen in deze performance. Hiermee zal ik letterlijk parade maken voor mijn voorstelling over Sint Nicolaas dit najaar bij Zeelandia. Komt dat zien!

Over dit en meer zal ik zaterdagavond 19 augustus wat vertellen tijdens de opening van het cultureel seizoen in Goes.

Oerol & Over het IJ Festival

Tot en met gister ben ik druk bezig geweest met het maken van de voorstelling Terug naar huis, van Naomi van der Linden. Ik deed de vormgeving -kostuum ontwerp en het maken en toevoegen van beelden in de ruimte- en ondersteunde Naomi daarmee bij het maakproces.

Gister gingen we in premiere op het Over het IJ festival op de NDSM werf in Amsterdam, eerder maakten en speelden we de voorstelling op Oerol op Terschelling. Locatie theater ten top, spelen met de grote ruimte. Op Terschelling was dat het gigantische strand bij Midsland aan zee, op het Over het IJ Festival was dat de Docklands, een open ruimte tussen twee grote loodsen in. We kregen te maken met alle weersomstandigheden, spelen met en tegen de wind, het zand, lawaai van auto’s en andere passanten. Beiden locaties waren totaal anders, maar wat ze gemeen hadden was dat ze iedere dag onderhevig waren aan verandering! Een zeer inspirerend en leerzaam maakproces.

Hier een beeldverslag van de voorstellingen en het maakproces:

 

 

San Nicola di Bari

De afgelopen twee weken maakte ik een reis door Italië. Ik was daar voor mijn onderzoek naar Sint Nicolaas, hij zal het thema vormen voor mijn eerste productie die ik maak bij Zeelandia. Van 6-9 mei wordt deze heiligman groots gevierd in Bari, een stad in de hak van de Italiaanse laars: de provincie Puglia. Net als bij ons is 6 december ook zijn feestdag, maar in mei wordt er gevierd dat zijn botten aankwamen van zee. En deze botten vonden in Bari een nieuw thuis. Er werd een grote kerk omheen gebouwd die tot op de dag van vandaag vele katholieke en orthodoxe christenen aantrekt. Missie geslaagd, rond het jaar 1000 werden er namelijk een aantal zeelieden op uitgestuurd om vermomd als pelgrims naar Myra, Turkije, af te reizen. Men had vernomen dat het een florerend pelgrimsoord was dankzij de botten van Sint Nicolaas, die nota bene ook nog ‘Manna’ heilig vocht afscheidden. Bari ging indertijd een crisis door en kon wel wat financieel succes van een bedevaartsoord gebruiken. Zo geschiedde het en tot op de dag van vandaag wordt er in mei een soort van intocht gevierd, in de dagen dat de rovers terugkeerden van zee met de botten van Sint Nicolaas in Bari. Hoe meer ik me verdiep in deze veelzijdige figuur, hoe meer verschillende gezichten hij aanneemt. Wij kennen Sint Nicolaas als de kindervriend uit Spanje (waarom eigenlijk Spanje? hij komt toch uit Turkije?) maar in Bari is hij in eerste plaats beschermheilige van de zeelieden, vissers, en vreemdelingen. Zeer interessant vind ik het ook dat zijn huidskleur in Bari zwart is, en niet wit zoals wij hem in Nederland kennen. En ik kwam er nog niet zo heel lang geleden achter dat hij naast de beschermheilige van Bari, ook die van mijn bloedeigen stad is, namelijk van Amsterdam! Hij is in ieder geval sterk verbonden met de zee, op vele plaatsen in Europa die een sterke band hebben met de zee staan dan ook Sint Nicolaas kerken. Zo ook in Zeeland, bijvoorbeeld de Sint Nicolaaskerk in Brouwershaven, die ik als locatie zal gebruiken voor mijn voorstelling. De zin die me het meest bij is gebleven uit de mis van de Bisschop van Bari, die hij voordroeg toen het heilig beeld van Sint Nicolaas te zee werd gedragen, is: “De zee is het symbool van de wereld!”

 

Imagine Film Festival show in Eye

De afgelopen tijd ben ik druk bezig geweest met een tentoonstelling tijdens het Imagine Film Festival, in het Eye Filmmuseum in Amsterdam. Van 12 tot en met 22 april stelde ik twee installaties bestaande uit fictieve film karakters ten toon en liet ik een mobile zien waarin allerlei objecten hingen die zich relateren tot het lichaam. Het thema van dit jaar van het Imagine Film Festival was ‘the Fantastic costume’, wat goed aansluit bij mijn fascinatie voor het masker.

In de levende filmstills van Carmen Schabracq komt een scène uit een imaginaire film bevroren tot leven. Kostuums en props suggereren wat er net is gebeurd of staat te gebeuren. In haar mobile dansen kostuums en flarden van mode vrij door de ruimte.

Ook gaf ik een workshop maskers maken en deed ik een performance tijdens de opening. Hier een beeldverslag:

foto’s van performance door: Almicheal Fraay en foto’s van workshop door: Marije van Woerden

 

Locatie bezoek Sint Nicolaaskerk

Mijn nieuwe makers ontwikkelingstraject is officieel begonnen! Vanaf nu zal ik eens of tweemaal per maand een bericht plaatsen over de voortgang van mijn traject.

Tijdens mijn eerste productie laat ik mij inspireren door Sint Nicolaas. Die naast de voor ons bekende kindervriend ook de beschermheilige van de zeelieden en de vissers is. Ik kan nog veel meer vertellen (want ik zit op het moment midden in mijn onderzoek) naar deze veelzijdige figuur. Maar er moeten ondertussen ook praktische zaken geregeld worden, waaronder -heel essentieel- een locatie. Dus zie hieronder een aantal beelden van mijn locatie bezoek aan de prachtige Sint Nicolaas kerk of ook wel de Grote kerk in Brouwershaven.

Ik kreeg een fantastische rondleiding waarbij ik letterlijk iedere ruimte van deze middeleeuwse kerk mocht bekijken. Om op sommige hoogtes te komen moesten we stukjes door de dakgoot overbruggen. Vanaf de mooie houtstructuren waar het dak uit opgebouwd is kon ik goed overzichtsfoto’s maken van de bijzondere kerk: